De dag na de explosie in Osdorp: ‘Ik vind het zo naar voor die oudjes die uit hun bed geploft zijn’
Een dag na de grote explosie in Osdorp komen bewoners een kijkje nemen. Sommigen zijn niet verrast dat zo’n explosie juist hier plaatsvond; anderen zijn er juist gelaten onder. „Het is in Den Haag toch ook gebeurd?”
Ze werd donderdag- op vrijdagnacht wakker. Eerst van de knal, daarna van de sirenes. Ze hoorde pijnkreten, vroeg zich nog af of ze naar buiten moest, om te helpen. „Maar dat is achteraf”, zegt Zoë Hulzebos (28). „En ik wilde niemand voor de voeten lopen.”
Eigenlijk had ze op dat moment niet door dat het pijnkreten waren, daar tegenover haar huis. „Dat is misschien maar beter ook.”
Een ruime dag later, zaterdagmiddag, loopt ze langs sportschool Onna 365 – of wat daarvan over is. Hier vond vrijdagochtend de zware explosie plaats waarbij zeven gewonden vielen, van wie twee ernstig. Waarna de bewoners van de flat Remijden werden geëvacueerd.
Kelderbox
„Ik wilde toch weten hoe het er nu uitziet”, zegt ze, terwijl ze naar de graafmachines kijkt die het puin slopen. Ze is niet de enige. Zaterdagmiddag trekt de locatie veel bekijks, vooral van mensen voor wie de flat een bijzondere betekenis heeft.
Zo heeft Robert van Ballegoy (56) zijn jeugd in de flat doorgebracht. ‘Bizar,’ vindt hij wat er is gebeurd. Het Parool meldde vrijdag dat zeer waarschijnlijk 7 of 8 jonge mannen in een kelderbox onder de sportschool bezig waren met het prepareren van explosieven voor plofkraken.
Die kelderboxen kent Van Ballegoy wel. „Maar wij dronken er een biertje, rookten er een sigaretje of jointje”, zegt hij. „Misschien eens met een buks schieten. Maar we bereidden er zeker geen plofkraak voor.”
Naast hem staat Wendy Meijer (50). Zij zegt dat ze een kennis niet kan bereiken die in de flat woont. „Dus wilden we toch maar even kijken hoe het eruitziet.”
Goede vriend gewond
Veel omwonenden zeggen dat in de flat vooral mensen op leeftijd wonen. „Ik vind het zo naar voor die oudjes dat ze uit hun bed geploft zijn”, zegt Meijer.
Natascha Ruygaart (44) is vanuit Oost komen kijken, omdat een goede vriend van haar gewond is geraakt bij de explosie. Ook zij weet verder weinig over zijn situatie – ze maakt foto’s van de ruïnes. „Ik vind het echt heel erg”, zegt ze.
Wie buurtbewoners naar hun gevoel van veiligheid vraagt, krijgt een wisselend antwoord. Zo zijn er bewoners die niet opkijken van de explosie. „Ik wist waar ik kwam wonen”, zegt Hulzebos.
De 69-jarige Mary Wittebol, die opgroeide in Osdorp, zegt dat de buurt ‘erg achteruit is gegaan’. En Van Ballegoy, die hier ook opgroeide, somt de plofkraken in de buurt op: bij het reisbureau, laatst ook de Aldi.
Weinig sociale controle
De 16-jarige zoon van de 42-jarige Esmee, wier achternaam bij de redactie bekend is, wilde donderdagavond nog sporten in Onna 365. Maar dat verhinderde ze: ze gingen uit eten voor zijn diploma, dat hij net gehaald had. „Daar ben ik nu heel blij om.” Ook zij spreekt over een buurt die verpaupert, met weinig sociale controle.
Maar er zijn ook bewoners die met stomheid geslagen zijn. De Griekse Ourania Lena (37) woont nu zes jaar in Osdorp. „Ik heb nooit problemen gehad hier”, zegt zij, ‘maar nu denk ik er toch aan om te verhuizen’. Ze heeft een baby. „Ik wil niet dat die hiermee opgroeit.”
Saamhorigheid
Bewoonster van de Osdorper Ban Patricia Meuldijk (45) zegt dat je ‘nergens meer veilig bent’. „Het is toch ook in Den Haag gebeurd?” zegt ze, verwijzend naar de explosie op Tarwekamp in 2024 waar zes mensen stierven. „Het maakt niet uit waar je woont.”
Zij staat al de hele dag in onzekerheid voor de flat te wachten: ze wil terug naar haar huis. Vanaf vier uur zaterdagmiddag begint Stadgenoot met het teruggeven van sleutels aan bewoners.
Een opluchting is dat het niet om een gerichte actie tegen de sportschool gaat, zegt Hulzebos. „Het is een ongelukje geweest, zo lijkt het.” Ze denkt wel dat de echte klap nog moet komen. „Als alle instanties weg zijn, zal ik waarschijnlijk pas denken: wat is er nou eigenlijk gebeurd?”
Het ongeval heeft ook voor meer onderling contact gezorgd in de buurt. „Gisteren vingen mensen elkaar op met dekens en eten. En ik heb de laatste dagen veel contact met mijn buurvrouw gehad. Dan komt er toch een saamhorigheidsgevoel bovendrijven.”
De bewoners kunnen sinds zaterdagmiddag weer naar huis.
